Er zijn dagen waarop het leven meevalt

Gepubliceerd op 13 april 2022 om 20:17

Er zijn dagen en optredens die je nog lang bijblijven en dat ligt aan verscheidene factoren - laatst had ik zo'n weekend. Op zaterdag 9 april las ik als stadsdichter voor op de Nacht van de Literatuur - het thema van de Boekenweek is 'Eerste liefde', dus ik kon eindelijk, zonder omhaal, mijn onversneden liefdespoëzie op de mensen afvuren. Wel zielige liefdesgedichten natuurlijk, want het blijft zelden bij die eerste liefde, maar dat vertellen ze die eerste keer nooit. Gelukkig maar, misschien. De hoofdgasten van de avond waren PC-Hooftprijswinnaar Arnon Grunberg en NS-Publieksprijswinnares Lale Gül. Beiden werden geïnterviewd door Onno Blom, die ik kende van zijn kloeke en degelijke biografieën van Wolkers en Mulisch. 

Op maandag 11 april nam ik de trein naar de hoofdstad. Café Helmers was de bestemming, in de Eerste Helmerstraat (u weet wel: 'Ik zit weer op het dak/ de Eerste Helmerstraat beneden me', en 'zestien sigaretten en een zee van tijd'). Eenmaal binnen mocht ik plaatsnemen op het smalle bankje, post-covid-cozy tussen Gilles van der Loo en Jan van Mersbergen, twee schatten van mannen en allebei óók nog gevestigde schrijvers. Ik voelde me klein, los van het feit dat ik tussen ze ingeklemd zat als een plakje ham. Ik las Paul Éluard voor, dronk bier en ontmoette veel bijzondere mensen (waaronder Rosa Schogt, die ik zag op de Nacht van de Poëzie, en daar zat ze ineens tegenover me - star struck!). Gilles en Jan organiseren regelmatig de Vertellers van Helmers, dus haast je de volgende editie naar Amsterdam en ga luisteren. Je krijgt geen spijt.

Anderen die voorlazen die avond, en wát ze voorlazen:

Jan van Mersbergen: Claudio Morandini – Sneeuw, hond, voet
Roos Schlikker: Kees van Kooten – De tachtigjarige vrede
Twan Vet: Paul Éluard – En kus slechts hun kussen
Michiel Romeyn: Menno Wigman – Verzamelde gedichten
Luuk Imhann: Isaak Babel – Mijn eerste gans, uit de bundel De rode ruiterij
Rosa van Leeuwen: Tove Ditlevsen – Kindertijd
Gilles van der Loo: Twan Vet – Haal me op uit dit gedicht


Er zijn dagen waarop het leven meevalt, denk ik. Dit waren twee van die dagen.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.